گاهی اوقات در حین ساخت انواع سازه، مهندسان هنگام آرماتوربندی به جوشکاری میلگرد نیاز دارند. برخی افراد فکر می‌کنند که این کار انجام شدنی نیست و غیر مجاز است. اما شما می‌توانید با برخی از روش‌ها و رعایت ضوابط جوشکاری میلگرد، موفق به انجام این کار شوید. در این مقاله که توسط تیم فنی ایران کوپلر تهیه شده است به جوشکاری میلگرد و ضوابط آن می‌پردازیم.

جوشکاری میلگرد چیست؟

برای اتصال میلگرد از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود که جوشکاری یکی از این روش‌ها است. لزوم استفاده از روش های اتصال میلگرد، به استفاده از آرماتور در بتن مربوط می‌شود. از آنجا که میلگردها در طول‌های مشخصی تولید می‌گردند، برای به‌کارگیری از این مقاطع در بخش‌های مختلف باید آن‌ها خم کرد و یا در اندازه‌های مختلف برش داد.

کاربرد جوشکاری میلگرد چیست؟

• اتصال بلوک‌ها یا ستون‌هایی که وزن و طول آنها بیشتر از حد استاندارد میلگرد است.
• اتصال قطعات بتنی پیش ساخته به یکدیگر در محل
• اتصال میلگرد به سایر مقاطع فولادی در بتن
• تعمیر و بازسازی سازه‌های بتنی
• ساخت سازه‌های خاص

آیا می‌توان جوشکاری میلگرد را برای سازه انجام داد؟

همانطور که ابتدای متن گفتیم، برخی افراد تصور می‌کنند که جوشکاری میلگرد مجاز نیست. اما بر اساس برخی از قوانین و شرایط می‌توان این کار را انجام داد. طبق قوانین بتن ایران، در شرایطی که از میلگردهایی با قطر حداکثر ۱۰ میلی‌متر استفاده می‌شود، می‌توان جوشکاری میلگرد را انجام داد. طبق آیین نامه، حداقل قطر میلگرد مجاز برای جوشکاری ۱۴ میلی متر است. در ضمن، نسبت مقطع دو میلگرد جوش داده شده به یکدیگر نباید از ۱.۵ متر بیشتر باشد. همچنین باید الکترود مناسب را با توجه به نوع میلگرد انتخاب کنید.

کدام میلگردها قابلیت جوشکاری دارند؟

در ابتدا باید بدانید که قابلیت جوشکاری میلگرد به میزان کربن موجود در ترکیب این محصولات بستگی دارد. میلگرد با مقدار کربن کمتر از ۰.۳، برای عملیات جوشکاری به کار می‌رود و مناسب است. در غیر این صورت، انجام انواع جوشکاری روی آنها باعث شکسته شدن آرماتور یا میلگرد و فروریختن سازه مورد نظر می‌شود.

۱. میلگرد A1

میلگرد A1 یا میلگرد ساده در صنایع و ساختمان‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. این میلگرد به دلیل خواص و ماهیت آن، جوش‌پذیری خوب و انعطاف‌پذیری بالایی دارد که استفاده از آن را برای عملیات جوشکاری آسان می‌کند.

۲. میلگرد A2

این نوع میلگرد، نیمه خشک بوده و جوش‌پذیری خوبی ندارد و این باعث می‌شود که جوشکاری روی میلگرد A2 انجام نشود. اجرای عملیات جوشکاری در این نوع میلگردها اصلا توصیه نمی‌شود، چرا که در نهایت می‌تواند منجر به از دست دادن محصول مورد نظر شود.

۳. میلگرد A3

میلگرد A3 محصولی کاملا خشک با جوش‌پذیری بسیار کم است که اصلا برای جوشکاری مناسب نیست. جوشکاری روی این میلگرد باعث می‌شود که به راحتی شکسته و غیر قابل استفاده شود.

۴. میلگرد A4

در روزهای اولیه تولید میلگرد A4 به دلیل ساختار مشابه آن با میلگرد A3، در جوشکاری استفاده نمی‌شد. اما با استفاده از فناوری‌های جدید در تولید این محصول و اصلاح ساختار آن، توانستند قابلیت جوشکاری آن را تقویت کرده و در ساخت سازه‌های بتنی از آن استفاده کنند.

روش‌های جوشکاری ‌میلگرد کدامند؟

برای ایجاد انواع اتصالات جوشی بین میلگردها و جهت استفاده در سازه‌های بتنی و افزایش مقاومت آن، می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد که عبارتند از:

۱. جوشکاری فورجینگ

روش جوش سر به سر تحت فشار یا جوش فورجینگ، با حرارت دادن لبه‌های میلگرد تا دمای ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ درجه سانتیگراد آغاز می‌شود. لبه‌های میلگرد تحت این حرارت به صورت خمیری در می‌آیند و امکان ایجاد اتصالات را فراهم می‌کنند. به کمک ابزار و تجهیزات پیشرفته، میلگردها روی هم قرار می‌گیرند و فشار لازم برای اتصال دو میلگرد به یکدیگر وارد می‌شود.

۲. جوشکاری سربه‌سر مستقیم

این نوع جوشکاری در شرایط خاصی به کار می‌رود. به عنوان مثال، زمانی می‌توان از آن استفاده کرد که میلگرد با قطر بیشتر از ۱۹ میلی‌متر است و در دو حالت عمودی و افقی اعمال می‌شود.

۳. جوشکاری سربه‌سر غیر مستقیم

در این نوع جوشکاری باید از یک مقطع فولادی دیگر برای اتصال میلگرد کمک گرفت. در اینجا از سطح سایر قطعات فولادی مانند نبشی یا ورق سیاه به عنوان واسطه بین دو میلگرد استفاده می‌شود تا بتوانند وصله جوشی مورد نظر را تشکیل دهند.

۴. اتصال پوششی جوش داده شده

جهت جوش میلگرد به میلگرد با قطر کمتر از ۱۹ میلی‌متر، از این روش جوشکاری استفاده می‌شود. در این روش، میلگردهای متصل به هم معمولا مقدار کمی همپوشانی دارند و برای موارد خاصی به کار می‌روند.